اختلالات تغذیه(پرخوری،کم خوری و خوردن غذا در شب) در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی شدید است که اغلب بر ۱٪ عموم مردم تاثیر می‌گذارد. اسکیزوفرنی با طیف وسیعی از علائم که شامل نشانه‌های مثبت (هذیان و توهمات)، نشانه‌های منفی (روگردانی اجتماعی، کندی و رکود عاطفی)، علائم شناختی (مشکلات حافظه و توجه) و اختلالات عاطفی است، توصیف شده است. علاوه بر این، اختلالات روانپزشکی در میان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بسیار شایع است، بخصوص سوء مصرف مواد مخدر، اضطراب و علائم افسردگی.

علاوه بر این ویژگی‌های روانپزشکی، تغییرات غدد درون ریز و کاردیومتابولیک (به عنوان مثال، دیابت نوع ۲، چاقی، فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی و عروقی و دیس لیپیدمی) اغلب با اسکیزوفرنی همراه است.

بعلاوه، مانند عموم مردم، عادات خوردن و اختلالات خوردن در تعیین علت اختلالات قلبی عروقی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بسیار مهم هستند. اختلالات تغذیه با عوارض شدید جسمی و روحی-اجتماعی و خطر مرگ و میر همراه است.

از نظر بالینی، بسیاری از ترکیبات اختلالات تغذیه و اسکیزوفرنی امکان پذیر هستند، زیرا این تشخیص‌ها بطور قطع متقابلاً ناسازگار نیستند. اختلالات تغذیه ممکن است با علائم روانی بیماران همراه باشد یا مستقل از آن باشد. در برخی شرایط بالینی، اختلال خوردن به صورت یک جزء بالینی جداگانه در اسکیزوفرنی همراه با آن وجود دارند. گاهی اوقات اختلال تغذیه نشان دهنده علامتی است که ممکن است اولین نشانه یک اختلال روانی مانند اسکیزوفرنی باشد.

هرچند با وجود شیوع بالای همراهی اسکیزوفرنی و اختلالات خوردن، این موضوع نسبتاً ناشناخته باقی مانده است.

برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر در زمینه اختلالات تغذیه در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و روش‌های کنترل آن از جمله رژیم غذایی مناسب می‌توانید با ما از طریق شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶ تماس حاصل فرمایید.

اختلالات تغذیه مرتبط با اسکیزوفرنی


بی‌‌اشتهایی عصبی

بی اشتهایی عصبی به صورت محدودیت مداوم مصرف انرژی تعریف می‌شود که منجر به کاهش چشمگیر وزن بدن، ترس شدید از اضافه وزن، یا رفتار مداومی که در افزایش وزن خلل ایجاد می‌کند، می‌گردد.

میزان بی اشتهایی در اسکیزوفرنی بین ۱ تا ۴ درصد تقریب زده می‌شود. جالب توجه است که مردان مبتلا به بی اشتهایی عصبی ۳.۶ برابر بیشتر از زنان مستعد ابتلا به اسکیزوفرنی هستند.

بی اشتهایی عصبی می‌تواند به عنوان یکی از علائم موجود در طیف تظاهرات اسکیزوفرنی رخ دهد و علائم همپوشانی در سایکوپاتولوژی اسکیزوفرنی و بی اشتهایی عصبی (مانند انحراف تصویر بدن و ترس از چاق بودن) بطور مکرر مشاهده می‌شوند.

اختلال پر خوری افراطی

پر خوری افراطی با مصرف مقدار زیادی مواد غذایی در یک دوره کوتاه مدت، یک بار در هفته به مدت ۳ ماه مشخص می‌شود و با حس از دست دادن کنترل در خوردن همراه است. تشخیص پرخوری افراطی باید با حداقل ۳ مورد از این ویژگی‌ها همراه باشد:

  • خوردن خیلی سریعتر از حد معمول،
  • خوردن تا زمانی که فرد بطور ناراحت کننده‌ای احساس پری داشته باشد.
  • خوردن مقدار زیادی خوراکی زمانی که فرد از نظر فیزیکی گرسنه نیست.
  • تنهایی غذا خوردن به دلیل خجالت از پرخوری
  • احساس ناراحتی از خود و افسردگی یا عذاب وجدان پس از پرخوری. علاوه بر این، غذا خوردن در تخت مرتبط با استفاده‌ی منظم از رفتارهای جبرانی نامناسب نمی‌باشد.

اخیراً یک مطالعه نشان دهنده‌ی ۶ درصد شیوع پرخوری در میان ۶۸ بیمار چاق مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی بوده است. این میزان شیوع بیشتر از مواردی است که در عموم مردم وجود دارد.

سندرم شب خوری

سندروم شب خوری در حال حاضر در دسته‌بندی "اختلال خاص تغذیه‌ای دیگر" به حساب می‌آید. خصوصیت آن افزایش غیر عادی مصرف غذا در هنگام شب است که بصورت مصرف حداقل ۲۵ درصد غذای مصرف بعد از وعده غذایی شام و یا بیدار شدن در هنگام شب و خوردن حداقل دو بار در هفته می‌باشد.

در واقع، اختلالات خواب، که در اسکیزوفرنی رایج هستند، بر تنظیم هورمونی مصرف غذا تأثیر می‌گذارد و با اختلالات متابولیکی، چاقی و بیماری قلبی عروقی همراه است.

ثابت شده که بیماران مبتلا به سندرم خوردن شبانه بیشتر تمایل به مصرف داروهای ضد روان‌پریشی دارند. بیماران چاق همچنین ۵ برابر بیشتر از سایر افراد احتمال دارند که معیارهای سندرم خوردن شبانه را داشته باشند.

در بسیاری از مطالعات با استفاده از پرسشنامه اختلال تغذیه مشخص شده است که درجه شیوع تقریباً ۲۵ درصد می‌باشد. این مطالعات نشان می‌دهند که در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی خطر ابتلا به سندرم خوردن شبانه افزایش می‌یابد.

سایر اختلالات خوردن

اختلالات خوردن شامل اختلال اجتناب، محدودیت غذا، هرزه‌خواری و اختلال نُشخوار می‌باشد. این اختلالات در اسکیزوفرنی می‌تواند به صورت مصرف تحریکی مرتبط با توهمات تعریف شود.

  • پایکا یا ویار به عنوان تکرار مصرف مواد غیر مغذی (سنگریزه، مو، فلزات کوچک و غیره) تعریف شده است. این اختلال در اسکیزوفرنی می‌تواند به صورت مصرف تحریکی مرتبط با توهمات تعریف شود.
  • بسیاری از موارد کوپروفاژی که به عنوان مدفوع خواری تعریف شده و یک نوع هرزه‌خواری در نظر گرفته می‌شود با اسکیزوفرنی مرتبط هستند.
  • در نهایت بسیاری از مطالعات نشان دهنده‌ی یک ارتباط چشمگیر بین اسکیزوفرنی و پوتومانیا هستند که به عنوان مصرف نوشیدنی به مقدار زیاد و حدوداً ۸ تا ۱۰ لیتر در روز تعریف می‌شود. در صورت مسمومیت با آب، عدم تعادل متابولیک شدید می‌تواند رخ دهد و منجر به هیپوناترمی، تشنج و کما گردد.

دلایل


داروهای ضد روان پریشی و رفتار خوردن

داروهای ضد روان پریشی در مدیریت درمان اسکیزوفرنی ضروری هستند. این درمان‌ها دارای کارایی درمانی قابل ملاحظه هستند و منجر به بهبود علائم مثبت، پیشگیری از بدتر شدن، عملکرد شناختی، کیفیت زندگی و کاهش تعداد دفعات بستری می‌گردند. هرچند آنها احتمالاً مرتبط با درجات مختلفی از عوارض جانبی متابولیک مانند افزایش وزن،‌ دیس‌لیپیدمی و اختلال در متابولیسم گلوکز هستند. اثرات متابولیک مضر همراه با اکثریت قریب به اتفاق داروهای ضد روان پریشی نسل اول و دوم می‌باشند.

یک مطالعه که رفتارهای تغذیه‌ای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی را بررسی می‌کرد نشان داد که بیماران درمان شده با داروهای ضد روان‌پریشی آتیپیک بیشتر به نشانه‌های غذایی خارجی واکنش نشان می‌دهند و نمره‌های بالاتری در رفتار تغذیه‌ای فقدان کنترل در مقایسه با بیمارانی که داروهای ضد روان‌پریشی نسل اول مصرف می‌کنند یا افراد شاهد، دارند.

مشخص است که مکانیزم‌های زمینه‌ای اثرات داروهای ضد روان پریشی بر روی رفتار تغذیه‌ای بطور کامل درک نشده‌اند. درک بهتر نقش تغییرات در رفتار تغذیه‌ای در حین درمان ضد روان پریشی هم برای متخصصان و هم بیماران ضروری است. علاوه بر این، بیماران و خانواده‌های آنها باید از قبل در مورد این عواض جانبی اطلاع داشته باشند تا بهتر بتوانند آن را کنترل کنند.

ناامنی اجتماعی اقتصادی

ناامنی اجتماعی اقتصادی این بیماران مستقیما مسئول دسترسی محدود آنها به مراقبت‌های پزشکی و غذاهای سالم است و نشان دهنده یک مانع عمده برای اجرای قوانین زندگی و رژیم غذایی است و به جای آن موجب رژیم غذایی نامتعادل و تمرینات ناکافی فیزیکی می‌شود.

منشأ ابتلا به اختلالات تغذیه‌ای در بیماران نامشخص است، و مکانیزم‌های روانی و عصبی مربوطه باید بیشتر شناسایی شوند. در واقع، علاوه بر داروهای ضد روان‌پریشی، بیماران اغلب داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی و سایر تثبیت کننده‌های خلق و خوی را با عوارض جانبی ثبت شده شامل افزایش اشتها و افزایش وزن مصرف می‌کنند.

درمان و مدیریت


نظارت و کنترل بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی با اختلال تغذیه‌ای باید چند رشته‌ای باشد. اقدامات هماهنگ در میان روانپزشکان، پزشکان عمومی، روانشناسان،‌ متخصصین غدد درون‌ریز، پرستاران، متخصصین تغذیه و خانواده‌ی بیمار می‌تواند یک کمک ارزشمند برای یک مراقبت مطلوب باشد.

توصیه‌های ارائه شده برای اقدامات بالینی در ادامه خلاصه شده‌اند.

  • رفتارهای تغذیه‌ای را ارزیابی کرده و اختلالات خوردن در صورت لزوم با استفاده از ابزارهای معتبر بررسی شوند.
  • خطرات جسمی مرتبط با اختلال تغذیه را بشناسید و وضعیت تغذیه بیمار (مثلا سوء تغذیه، افزایش وزن و اختلالات قلب و عروق( را بررسی کنید.
  • با بیمار درباره کیفیت و طول مدت خوابش صحبت کنید.
  • به بیماران و اعضای خانواده‌شان در مورد عوارض جانبی آنتی بیوتیک‌ها (تغییر اشتها، افزایش وزن، خطر عدم تحمل گلوکز و اختلالات چربی) آموزش دهید.
  • در صورت امکان روان درمانی بیمار را مطابق با مشخصات متابولیک اصلاح کنید.
  • مدیریت چند رشته‌ای و زودهنگام اختلالات خوردن سازماندهی شود.
  • یک روش درمانی اختصاصی و جامع از جمله اقدامات شیوه زندگی (رژیم غذایی)، فعالیت بدنی سازگار و سلامت خواب را تهیه کنید.
  • از درمان‌های رفتاری شناختی که موثر هستند در زمینه‌ی اختلالات خوردن استفاده کنید.