اختلال اضطراب فراگیر (منتشر) در بیماران اسکیزوفرنی: علل، تشخیص و درمان

وجود اختلالات اضطرابی در کسانی که مشکلات روان‌پریشی دارند، هر توجه بیشتری را به خود جلب می‌کند. هم‌زمان با انجام تحقیقات مداوم بر روی اسکیزوفرنی، این‌که بسیاری از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، یک اختلال اضطرابی همراه دارند، مشهودتر شده است.در واقع تحقیقات نشان می‌دهند که شیوع اختلال اضطراب در بین بیماران اسکیزوفرنی از جمعیت عادی بیشتر است. یک مطالعه نشان داد که بین ۳۰ تا ۸۵ درصد افرادی که در طیف اختلالات اسکیزوفرنی (اسکیزوفرنی و اختلالات مشابه) قرار میگیرند، در طول زندگی خود به درجاتی اختلال اضطرابی داشته اند. این مطالعه همچنین نشان داد که حداقل در نیمی از این بیماران اختلال اضطرابی پیش از اولین حمله روان‌پریشی وجود داشته است.

اضطراب در بین بیماران اسکیزوفرنی، به طور شایع دیده می‌شود. اضطراب فراگیر در بیماران اسکیزوفرنی به عنوان بخشی از اسکیزوفرنی، ممکن است وجود داشته باشد. (مخصوصا در طی یک حمله حاد روان‌پریشی) که نتیجه یک وضعیت جسمانی زمینه‌ای‌ است. اگر شما اسکیزوفرنی دارید و از اضطراب رنج می‌برید بهتر است به یک روان‌شناس مراجعه نمایید. متخصصان ما در مرکز توانبخشی اعصاب و روان مژده برای غلبه بر اضطراب، طی درمان اسکیزوفرنی، می‌توانند به شما کمک کنند. برای اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت با شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶ تماس بگیرید.

علل اختلال اضطراب فراگیر در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی


این موضوع که در بیماران تشخیص داده شده اسکیزوفرنی، اضطراب معمولا دیده می‌شود، برای بسیاری از افراد می‌تواند عجیب نباشد.به‌طور شایع اضطراب به عنوان جزئی از اسکیزوفرنی، ممکن است وجود داشته باشد. (به‌ویژه در طول یک حمله حاد روان‌پریشی) که نتیجه مشکل جسمانی زمینه ای،عوارض دارویی یا یک تظاهر اختلال اضطرابی است که هم‌زمان رخ داده است. ارزیابی مناسب و نیز تشخیص دقیق می‌تواند در شناخت وجود اضطراب در افراد اسکیزوفرنی کمک کند. اگر‌چه قبل از این‌که تشخیص دقیق داده شود، یک معاینه جامع روان‌شناسی، شرح حال پزشکی و معاینه فیزیکی کامل باید انجام گیرد. هم‌زمان با انجام شدن تحقیقات مستمر بر روی اسکیزوفرنی، این‌که بسیاری از افراد اسکیزوفرنی اختلال اضطرابی همراه دارند، مشهود‌تر شده است. تحقیقات قبلی روی اسکیزوفرنی، به طور جالبی بیان می‌دارد که اختلال اضطرابی در میان افراد اسکیزوفرنی بیشتر از جمعیت عادی است.

علائم


جدا کردن و شناختن اضطراب فراگیر در افراد اسکیزوفرنی ممکن است سخت باشد چرا که به‌طور معمول علائم اضطراب بی‌مهابا همزمان با علائم روان‌پریشی ظاهر می‌شوند. هم‌چنین علائم اضطراب ممکن است در واکنش به یک حمله روان‌پریشی، در واکنش به تغیی داروها (افزایش یا کاهش)، یا به عنوان عارضه جانبی داروهای ضد روان پریشی، ظاهر شوند. با این وجود یک‌سری از تظاهرات اضطراب فراگیر در بیماران اسکیزوفرنی عبارت‌اند از:

  • نگرانی و هراس زیاد ازحد
  • ترس بی‌مورد
  • تعریق
  • لرزیدن، تکان تکان خوردن
  • ضعف یا خستگی
  • مشکل در به خواب رفتن یا مشکل در هنگام خواب
  • احساس ترس شدید
  • احساس خطر، هول و هراس ناگهانی

انواع اختلالات اضطرابی


انواع اختلالات اضطراب فراگیر  که معمولا در افراد اسکیزوفرنی وجود دارد و نباید به آنها بی‌توجه بود عبارت اند از:

  • اختلال اضطرابی فراگیر
  • اختلال اضطرابی اجتماعی
  • اختلال هول و هراس ناگهانی یا پنیک
  • اختلال وسواس اجباری
  • اختلال اضطرابی فراگیر

اختلال اضطرابی فراگیر

مشخصه اختلال اضطرابی فراگیر، نگرانی دائمی و بیش‌از حد درباره چند چیز مختلف است. افراد با اختلال اضطرابی فراگیر، ممکن است فاجعه را پیش‌بینی کنند و ممکن است بیش‌از حد نگران پول، سلامتی، خانواده، کار یا دیگر مسائل باشند. افراد با اختلال اضطرابی فراگیر، کنترل کردن نگرانی برایشان مشکل است. حتی وقتی هیچ دلیل واضحی برای نگرانی وجود ندارد، بیش‌از این‌که خیالشان راحت باشد، ممکن است نگران باشند و ممکن است منتظر بدترین چیز باشند.

 اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطرابی اجتماعی در افراد اسکیزوفرنی به طور برجسته می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. این مشکل در میان افراد اسکیزوفرنی کاملا شایع است. بعضی مطالعات نشان داده‌اند که بین ۱۰ تا ۲۰ درصد افراد اسکیزوفرنی، SAD نیز دارند. درباره این رقم بالای همراهی SAD و اسکیزوفرنی یک تئوری این است که اختلال دوپامین‌سازی ممکن است در ایجاد هر دو اختلال نقش داشته باشد. متاسفانه بیماران اسکیزوفرنی وقتی SAD نیز داشته باشند، احتمال انزوای اجتماعی بیشتر می‌شود و حتی مشکل بیشتری برای کار کردن در شرایط اجتماعی خواهند داشت. افراد اسکیزوفرنی که SAD دارند سابقه سوء مصرف الکل و مصرف مواد در آنها احتمال بیشتری دارد. آنان احتمال بیشتری دارد که دست به خودکشی بزنند و همچنین بیشتر از بیماران اسکیزوفرنی که SAD ندارند از لوازم خطرناک استفاده نمایند.

اختلال وسواسی اجباری

مطالعات روی اختلال وسواسی اجباری در افراد اسکیزوفرنی نشان میدهد که بین ۱۰ تا ۲۵ درصد آنان،علائم اختلال وسواسی اجباری را دارند که ۱۵ درصد آنها ویژگی‌های اساسی برای تشخیص اختلال وسواسی اجباری را دقیقا دارا می‌باشند. اسکیزوفرنی‌هایی که علائم اختلال وسواسی اجباری را دارند،بیشتر به سمت اختلال در جنبه‌های تفکر، توانایی‌های حرکتی و عملکرد اجتماعی می‌روند. توسط بعضی از محققان پیشنهاد شده است که یک گروه جدا برای این افراد درنظر گرفته شود. اصطلاح اختلال اسکیزو وسواسی برای این گروه پیشنهاد شده است.

اختلال پنیک یا هول و هراس ناگهانی

 

مطالعات نشان داده‌اند که افراد اسکیزوفرنی که علائم پنیک نیز دارند، به خودکشی بیشتر متمایل می‌شوند. علاوه‌بر این آنها برای استفاده از خدمات درمانی، از اسکیزوفرنی‌هایی که علائم پنیک را ندارند، بیشتر راغب هستند.

 تشخیص اختلال اضطرابی در بیماران اسکیزوفرنی


عدم تشخیص مناسب اختلالات اضطرابی که در بیماران اسکیزوفرنی وجود دارند، علائم بیماری را برای غم‌خواران بیمار، واضح‌تر و بی‌ثبات کننده‌تر می‌کند. یافته‌های به‌دست آمده از اختلالات اضطراب فراگیر در بیماران اسکیزوفرنی، نشان می‌دهد که ارزیابی دقیق آن‌ها، فقط زمانی ممکن است که علائم بیماری به خوبی از علائم روان‌پریشی افتراق داده شود و در این صورت منجر به کاهش علائم بیماری می‌شود. متخصصان سلامت روان، فواید درمان کل یک فرد به جای تمرکز بر کنترل علائم مثبت و منفی مرتبط با اسکیزوفرنی، را شناخته و تایید کرده‌اند. آنان، به تمرکز بر به‌دست آوردن عملکرد کلی مناسب و بهبود کیفیت زندگی، ترغیب شده‌اند. شناخت اختلالات اضطرابی همراه اسکیزوفرنی، به‌عنوان اهداف درمانی باالقوه، ممکن است در کسب نتایج بهتر نقش داشته باشند. متاسفانه، سالیان دراز، وجود اختلالات اضطرابی در افراد اسکیزوفرنی، بسیار کمتر از حد تشخیص و درمان می‌شد. عدم تشخیص و فقدان درمان مناسب می‌تواند منجر به افزایش علائم، گیج شدن و رنج افراد اسکیزوفرنی شود.بنابراین تشخیص دقیق و درمان موثر، برای کاهش یا حذف علائم حیاتی است.

درمان اختلال اضطراب فراگیر در بیماران اسکیزوفرنی


با اینکه مداخلات درمانی برای اختلال اضطرابی و اسکیزوفرنی همزمان، به صورت گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است، شواهد اولیه کارآمدی درمان استاندارد اختلال اضطرابی وجود دارد. افراد اسکیزوفرنی که به طور همزمان اضطراب هم دارند، از درمان رفتاری شناختی، روان درمانی فردی، داروهای ضد روان‌پریشی که اضطراب را هدف قرار میدهند و یا ترکیبی از هر سه روش درمان، بیشتر احتمال دارد که سود ببرند. از آنجایی که کارایی درمان رفتاری شناختی در هر دو اختلال اضطرابی و اسکیزوفرنی ثابت شده است، استفاده از یک طرح درمان رفتاری شناختی برای همزمانی اختلال اضطرابی و اسکیزوفرنی، کمک کننده خواهد بود.

درمان رفتاری شناختی یا CBT

CBT شایع‌ترین روش مورد استفاده در درمان اختلال اضطراب فراگیر در بیماران اسکیزوفرنی است. تحقیقات نشان داده‌اند که این روش، در درمان اختلال پنیک، فوبیا (ترس بی‌مورد)، اختلال اضطراب اجتماعی و اختلال اضطرابی فراگیر، در میان سایر وضعیت‌ها، کارآمد است. درمان رفتاری شناختی، الگوهای منفی و انحراف‌هایی که در روش نگاه کردن ما به دنیا و به خودمان وجود دارد را اصلاح می‌کند. همان‌طور که نامگذاری CBT نشان می‌دهد، این روش دو جزء اصلی دارد:

  • درمان شناختی: این‌که افکار یا ادراک منفی چگونه در اضطراب نقش دارند را بررسی می‌کند.
  • درمان رفتاری: این‌که چگونه رفتار و واکنش شما در موقعیت های مختلف، موجب اضطراب می‌شود را بررسی می‌کند.

استدلال اساسی در درمان رفتاری شناختی این است که فکرهای ما، و نه حوادث خارجی، بر نوع احساس ما اثر می‌گذارد. به‌عبارت دیگر، وضعیتی که در آن هستید، احساس شما را تعیین نمی‌کند، بلکه فهم شما از آن وضعیت، این‌کار را می‌کند.