ازدواج در بیماران اسکیزوفرنی و پیامدهای آن

ازدواج یک فرآیند اجتماعی است که برای موفقیت‌آمیز بودن نیاز به توانایی‌های اجتماعی خاصی دارد. اسکیزوفرنی که می‌تواند منجر به کاهش چنین توانایی‌هایی شود، با نرخ ازدواج پایین، به ویژه در مردان در ارتباط است. اثرات ازدواج در بیماری روانی هم اثرات محافظتی و هم تضعیف کننده در روند بیماری روانی دارد. وضعیت تنها بودن (مجرد بودن) ممکن است با نارضایتی مشابهی مانند ابتلا به خود اسکیزوفرنی روبرو شود. میزان ازدواج در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی کمتر از عموم مردم گزارش شده است.

اسکیزوفرنی، با کاهش میزان ازدواج (به ویژه در مردان) و نیز میزان طلاق بیشتر در ارتباط است. اسکیزوفرنی تأثیر مستقیم بر همسر فرد دارد و می‌تواند همه وظایف را به عنوان یک مراقب بر عهده آنها بگذارد. اگر دچار اسکیزوفرنی و در شرف ازدواج هستید یا قصد شروع زندگی با یک بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی را دارید، باید تا جای ممکن درباره اسکیزوفرنی و تاثیر آن بر زندگیتان آگاهی پیدا کنید. بهتر است قبل از هر گونه تصمیم‌گیری با متخصص مشورت کنید. نکات خاصی وجود دارد که می‌توانید با انجام آنها به طور موثری به شریک زندگی خود کمک کنید تا بیماری خود را مدیریت کند و زندگی روزمره را برای هر دو شما به یک تجربه آرام‌تری تبدیل نماید. مرکز توانبخشی اعصاب و روان مژده تحت نظارت سازمان بهزیستی با کادر پزشکی مجرب آماده ارائه مشاوره در زمینه ازدواج در بیماران اسکیزوفرنی است. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت می‌توانید با ما از طریق شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶  تماس حاصل فرمایید.

بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و ازدواج


برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی می‌توانند ازدواج رضایت بخش و موفقی داشته باشند. اما اسکیزوفرنی و ازدواج بستگی به این دارد که بیماری اسکیزوفرنی فرد تا چه اندازه تحت کنترل است. برخی از افراد با دارو، برخی با مشاوره و درمان، بعضی تنها با مدیریت استرس در زندگی خود و برخی دیگر با هر سه روش قادر به کنترل بیماری خود هستند، برخی از آنها نیز نمی‌توانند با هیچ روشی کنترل بیماری خود را بدست آورند. ازدواج با بیمار اسکیزوفرنی که دارای اختلالات شدید دوره ای است ممکن است برای همسر و رندگی زناشویی، بیش از حد استرس‌زا باشد. برخی از مطالعات نشان می‌دهد که ازدواج می‌تواند کیفیت زندگی را افزایش دهد و فرد را در برابر عقاید خودکشی و اقدامات دیگر در زمینه اسکیزوفرنی محافظت کند. عوامل بالینی و آماری بسیاری، از جمله علائم اسکیزوفرنی بر پیامدهای ازدواج در اسکیزوفرنی تاثیر می‌گذارد. افراد دچار اسکیزوفرنی در روابط رفتار خوبی نشان نمی‌دهند. از آنجایی که احساس واقعیت‌گرایانه آنها بسیار متزلزل و اغلب با تصورات اجبار کننده همراه است، برای آنها دشوار است که با دیگران ارتباط برقرار کنند. نرخ ازدواج، به ویژه برای مردان، که به طور معمول در سنین پایین‌تر تشخیص داده می‌شود، کم و نرخ طلاق بالا است. اکثر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی (۸۰٪) می‌توانند به زندگی عادی و سازنده بازگردند، در واقع می‌توانند ازدواج کنند، خانواده داشته باشند و شغلی پیدا کنند، اگر داروهای خود را طبق تجویز پزشک ادامه دهند. برای افرادی که شریک زندگیشان در شروع زندگی سالم است، بروز اسکیزوفرنی شوکه‌کننده است. اسکیزوفرنی می‌تواند رفتار و شخصیت را تغییر دهد، علائم باعث ایجاد فاصله و سردی در دلبستگی و دوست داستن فرد می‌گردد. اکثر افرادی که ازدواج کرده‌اند و مبتلا به اسکیزوفرنی هستند قبل از شروع بیماری با همسر خود آشنا شده‌اند. اسکیزوفرنی باعث می‌شود که فرد برای ایجاد ارتباط نزدیک دچار مشکل شود. افراد تمایل دارند که تنها بمانند.

چالش‌ها و راه حل‌ها در زندگی مشترک اسکیزوفرنی


هر زن و شوهری با تقسیم وظایف خانوار، امور مالی، صمیمیت و تعاملات خانوادگی مواجه هستند. اسکیزوفرنی بر این مسائل کلی تاثیر می‌گذارد، اما می‌توانید آنها را مدیریت کنید:

وظایف در خانه

اسکیزوفرنی بر شیوه ‌ای که افراد متوجه نشانه‌های اجتماعی می‌شوند تأثیر می‌گذارد. از شریک زندگی خود که مبتلا به اسکیزوفرنی است انتظار نداشته باشید که درمورد وظایف خود در خانه آگاهی داشته باشد. مشاوره می‌تواند به همسران در ابراز انتظارات خود به شیوه‌ای حمایتی و مثبت کمک کند. استراتژی دیگر تعریف مسئولیت‌ها و نقش هر یک از طرفین در امور خانواده است.

مسائل مالی

افرادی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند، همیشه نمی‌توانند به کار بازگردند، حتی پس از اینکه علائم آنها تثبیت شود. در صورتی که این اتفاق بیفتد، اعطای مزایای ناتوانی از سوی مرکز امنیت اجتماعی کمک کننده خواهد بود. داروهای اسکیزوفرنی گران هستند و هزینه‌های مکرر نیز اضافه می‌شود. پزشکان را در مورد وضعیت مالی خود آگاه کنید، برخی از کلینیک‌ها به صورت اقساطی دریافت هزینه می‌کنند.

صمیمیت

اسکیزوفرنی ممکن است به طور مستقیم علاقه به رابطه جنسی را کاهش دهد و برخی از داروهای ضد روان‌پریشی بر میل جنسی تاثیر می‌گذارد. مشاور زن و شوهر می‌تواند به زوج‌ها کمک کند تا نیازها و خواسته‌هایشان را بیان کنند. در صورت لزوم، با پزشک بیمار درباره تغییر داروها یا اضافه کردن داروهایی که اختلالات نعوظ و پاسخ جنسی را درمان می‌کند، صحبت کنید.

تعاملات خانوادگی

افرادی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند اغلب ناعاقلانه رفتار می‌کنند، در تفکر صریح مشکل دارند و با عواطف روزمره در کشمکش هستند، که می‌تواند برای اعضای خانواده گیج‌کننده، ترسناک و خطرناک باشد و منجر به درگیری‌های خانوادگی شود. ضروری است که رفتارهای قابل قبول و غیر قابل قبول در خانه و در شرایط دیگر، به ویژه اگر فرزندانی دارید، تعیین و مشخص شود.

مشکلات جنسی در بیمارن اسکیزوفرنی


افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است مشکلات جنسی مربوط به وضعیت خود یا درمان آن را تجربه کنند، اما هم بیمار و هم روانپزشکان او تمایلی به رفع این مشکلات ندارند. نشانه‌های روان‌پریشی، عوامل روان شناختی، سلامت جسمی و استفاده از داروهای روان‌گردان می‌توانند به ناکارایی جنسی کمک کنند. بیماران به ندرت اختلال عملکرد جنسی خود را به صورت خود به خود ذکر می‌کنند، در حالی که عوارض جانبی جنسی با کاهش وابستگی به درمان همراه است، که احتمالا منجر به افزایش علائم روانی می‌شود. همچنین بین اختلالات جنسی و کاهش کیفیت زندگی رابطه وجود دارد. هر دو جنبه نشان می‌دهد که یک ارتباط موضوعی بالینی در میان است. در اکثر بیماران، علاقه به رابطه جنسی کمی متفاوت از افراد عادی است، زنان مبتلا به اسکیزوفرنی نسبت به مردان تمایل به رابطه جنسی طولانی‌تر دارند و اغلب دارای فرزند هستند. طبق گزارش، به طور کلی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب در روابط جنسی طولانی و پایدار وارد نمی‌شوند. کمتر از ۱۰ درصد بیماران اختلال جنسی مرتبط با درمان ضد روان‌پریشی را گزارش می‌كنند، اما بیش از ۶۰ درصد از آن‌ها عوارض جانبی رابطه جنسی را در هنگام پاسخگویی به مصاحبه سازمان‌ یافته یا پرسشنامه گزارش می‌دهند. اغلب پزشکان نیز از میزان اختلال عملکرد جنسی و تأثیر منفی آن بر زندگی بیماران سوال نمی‌کنند و آن را دست کم می‌گیرند.

اثر وراثت اسکیزوفرنی بر فرزندان آینده


این اختلال تا حدودی اما نه به طور کامل به صورت ژنتیکی انتقال می‌یابد. آمار کلی پذیرفته شده این است که اگر یک والد یا خواهر یا برادر مبتلا به اسکیزوفرنی داشته باشید، خطر ابتلا به اسکیزوفرنی ۱۰٪ افزایش می‌یابد. اگر هر دو والد مبتلا به اسکیزوفرنی باشند، میزان بیماری که در کودکان آنها دیده می‌شود بسیار بالاتر از افراد عادی است. اگر یکی از والدین علائم اسکیزوفرنی را داشته باشد، ممکن است بعضی یا همه ژن‌های دخیل در اختلال را به فرزندانش منتقل کند و احتمال بیماری روانی را افزایش دهد. این مورد در زمان تصمیم‌گیری برای ازدواج با بیماران اسکیزوفرنی باید در نظر گرفته شود.