تأثیر مکمل‌های غذایی و ویتامین‌ها در کاهش نشانه‌ها و علائم اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی یک بیماری مخرب و معمولاً مزمن است که با ناتوانایی‌های عملکردی در اجتماع، مشکلات عاطفی و اختلالات شناختی همراه است. از آنجا که تا این لحظه هنوز برای اسکیزوفرنی درمانی پیدا نشده است، اقدامات درمانی استاندارد بر بهبود علائم این بیماری متمرکز است. بسیاری از محققین بر این باورند که اسکیزوفرنی با کمبود ویتامین، هم پس از ابتلا به بیماری و هم در دوران پیش از زایمان مرتبط است. برای پیشگیری از ابتلا به بسیاری از بیماری‌های ناشی از کمبود ویتامین، روانپزشکان برخی توصیه‌ها را در مورد میزان ویتامین دریافتی در روز دارند. توجه داشته باشید که غالباً بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، رژیم‌های غذایی پرکالری دارند که در آن از چربی‌های اشباع شده زیادی استفاده کرده و میوه و فیبر کمی دریافت می‌کنند.

حدود یک درصد از مردم دنیا به اسکیزوفرنی مبتلا هستند. بسیاری از تحقیقات نشان می‌دهد که برخی ویتامین‌ها و مکمل‌ها می‌توانند به کاهش علائم اسکیزوفرنی کمک کنند. متخصصین ما در مرکز توانبخشی اعصاب و روان مژده بهترین رژیم‌های غذایی شامل مکمل‌ها و ویتامین‌ها را برای کاهش علائم اسکیزوفرنی توصیه و پیشنهاد می‌دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت با شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶ تماس حاصل فرمایید.

مکمل‌ها در درمان اسکیزوفرنی


سارکوزین

سارکوزین (متیل گلیسین ان) یک نوع آمینواسید است که از کولین (نوعی از ویتامین بی) در بدن ساخته می‌شود. ساکروزین به طور طبیعی زمانی که کولین در بدن به گلیسین (نوعی دیگر از اسیدهای امینو) تبدیل می‌شود ایجاد می‌گردد. ساکروزین از بازگشت گلیسین به سلول‌های مغزی که از آنها آزاد شده است پیشگیری می‌کند. این عمل، فعالیت‌های دریافت‌کننده‌ها را با حفظ مولکول‌های کمک‌کننده گلیسین برای تحریک سلول‌های دیگر مغزی از طریقان ام دی آ (اسپارتات دی متیل ان) آماده می‌کند که می‌تواند علاوه بر عملکردهای دیگری که دارد به تنظیم حافظه نیز کمک کند. در تعداد زیادی از آزمایش‌های بالینی مشخص شده است که ساکروزین می‌تواند در تسکین علائم منفی اسکیزوفرنی که ترکیبات و داروهای دیگر به میزان کمی قادر به انجام آن هستند مؤثر باشد. منابع طبیعی ساکروزین شامل زرده تخم‌مرغ، بوقلمون، ژامبون، سبزیجات و حبوبات است اما این منابع فقط مقادیر کمی از این ویتامین را تأمین می‌کنند که برای درمان علائم اسکیزوفرنی کافی به نظر نمی‌رسد. احتمالاً مصرف ساکروزین به تنهایی یا به عنوان یک ماده افزودنی در داروهای ضد روانپریشی برای کاهش علائم اسکیزوفرنی مؤثر است اما کلوزاپین به نظر مؤثر نمی‌رسد. ۲۰ در آزمایشات بالینی که تا امروز انجام شده است حدود ۴۰ درصد بهبودی (کاهش علائم) حاصل شده است.

سرین دی

سرین دی نوعی آمینواسید است که در بدن ساخته می‌شود. این ماده در متابولیسم نقش داشته و به عنوان یک مولکول کمک‌کننده برای بازکردن دریافت‌کننده‌ها (دروازه‌های دیواره سلول‌ها) در مغز عمل می‌کند. دروازه باز باعث افزایش فعالیت سلول‌های مغزی می‌شود. تصور بر این است که سرین دی ممکن است در حافظه نیز نقش داشته باشد. مصرف روزانه بیش از ۲ گرم سرین دی توصیه می‌شود (مقادیر کمتر از ۲ گرم بهتر از پلاسبو نیست). منابع خوب سرین دی شامل تخم‌مرغ، سویا و محصولات لبنی است. پودرهای مکمل تجاری سرین دی نیز موجود است. سرین دی و سارکوزین (متیل گلیسین ان) نباید به طور همزمان مصرف شوند زیرا احتمال تحریک عصبی را افزایش می‌دهند.

استیل سیستئین ان (ان آ سی)

استیل سیستئین ان (ان آ سی) آنتی اکسیدانی است که بر چگونگی ارتباط برخی سلول‌های مغزی با هم و با استفاده از دوپامین و گلوتومات مولکول‌های پیام‌رسان تأثیر می‌گذارد. به علاوه، ان آ سی طول عمر و رشد سلول را افزایش می‌دهد، التهابات را التیام داده و بر متابولیسم بدن تأثیر می‌گذارد. این ماده به راحتی از مانع خون مغزی عبور کرده و به صورت داروی خوراکی مصرف می‌شود. ان آ سی به احتمال بسیار زیاد در درمان علائم اسکیزوفرنی به خصوص در بیماران مقاوم مؤثر است. دوز مؤثر این دارو ۲ گرم در روز به صورت خوراکی است (استفاده یک گرم دو مرتبه در روز). یک مطالعه موردی بر روی زنان مقاوم به درمان اسکیزوفرنی نشان می‌دهد که مصرف ۶۰۰ میلی‌گرم (۰٫۶ گرم) در روز به عنوان ماده افزودنی به ۲ داروی دیگر در بهبود آنها مؤثر بوده است. مصرف این دارو در دوز طبی باعث ایجاد عوارض جانبی نمی‌شود. دوز بالای مصرف این دارو (۴۰۰ میلی‌گرم به ازاء هر کیلو) ممکن است باعث ایجاد تشنج شود. این دارو نسبتاً ارزان بوده و می‌توان آن را بدون نیاز به نسخه پزشک تهیه کرد.

آلانین دی

الانین دی به عنوان مولکول کمک‌کننده برای باز کردن دریافت‌کننده‌های اسپارتات دی متیل ان (ان ام دی آ) در مغز عمل می‌کند، زمانی که این ماده وجود داشته باشد، انتقالات عصبی اصلی (گلوتامات) می‌توانند دریافت‌کننده‌ها را باز کنند. آلانین دی تنها عامل نیست، یک کمک‌کننده طبیعی دیگر نیز گلیسین و مکمل‌های دیگر هستند که به طور مشابه عمل می‌کنند. فعالیتان ام دی آ در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کاهش یافته و بنابراین پیشنهاد می‌شود برای بهبود فعالیتان ام دی آ، آلانین دی طبی مصرف شود. به خصوص عملکردان ام دی آ به حافظه و یادگیری نیز وابسته است که در اثر ابتلا به اسکیزوفرنی آسیب می‌بینند. آلانین دی یک آمینواسید غیر ضروری است که در بدن انسان ساخته می‌شود. به هر حال، منابع خوب این ماده عبارتند از گوشت، محصولات لبنی، لوبیا، مخمرها، سبوس و دانه‌ها. این ماده به شکل پودر نیز در بازار وجود دارد. دوز مؤثر مصرف این ماده ۲ گرم در روز (نصف قاشق چای‌خوری پودر) است. افزایش میزان آلانین باعث افزایش فشار خون، افزایش کلسترول، افزایش وزن و افزایش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ می‌شود.

ویتامین‌های B

دهه‌ها تحقیق نشان داده است که احتمال درمان و کاهش علائم اسکیزوفرنی با ویتامین بی امکان‌پذیر است. برخی از ویتامین‌های بی عبارتند از:

  •  تیامین (ویتامین ب ۱): زمانی که با استازولامید (که غالباً برای درمان گلوکرم یا صرع تجویز می‌شود) مصرف شود به بهبود بسیاری از علائم اسکیزوفرنی کمک می‌کند.
  •  پیریدوگزین (ویتامین ب ۶): از ویتامین ب ۶ درگذشته به عنوان درمان اسکیزوفرنی یاد می‌شد. ب ۶ همچنین به طور کلی برای تنظیم روان‌پریشی تجویز می‌شود.
  •  فولات و فولیک اسید (ویتامین ب ۹): مطالعات اخیر نشان می‌دهد که بین افراد مبتلا به تغییرات ژنی مرتبط با متابولیسم فولات و اثران در کاهش علائم اسکیزوفرنی ارتباط وجود دارد. ویتامین ب ۹ ممکن است باعث کاهش سندرم متابولیک (که علاوه بر مشکلات دیگر باعث ایجاد تغییرات قلبی عروقی و افزایش وزن نیز می‌شود) گردد که برخی افراد در هنگام مصرف داروهای ضدروانپریشی به آن مواجه می‌شوند.
  • کوبالامین (ویتامین ب ۱۲): زمانی که با فولیک اسید مصرف شود می‌تواند در کاهش علائم اسکیزوفرنی مؤثر واقع شود. شاید متابولیسم ویتامین ب ۱۲ در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی تغییر یابد. تحقیقات کمی در رابطه با تأثیر انواع دیگر ویتامین‌های ب در ایجاد، پیشروی یا عوارض جانبی ناشی از مدیریت اسکیزوفرنی انجام شده است.

گلیسین

گلیسین (یک آمینواسید که در مکمل‌های لبنی وجود دارد) یک درمان بالقوه برای اثرات منفی اسکیزوفرنی است. آزمایشات بالینی نشان می‌دهد که نتایج حاصله کاملاً مثبت بوده اند و باعث کاهش چشمگیر (در حدود ۲۴ درصد) علائم منفی و شناختی اسکیزوفرنی می‌شود. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که گلیسین به افرادی که کلوزاپین مصرف می‌کنند کمکی نمی‌کند اما در کاهش علائم افرادی که رسپریدون (ریسپردال) و اولانزاپین (زیپرکسا) مصرف می‌کنند مؤثر است. نتایج نشان می‌دهد که دوز بهینه این داروها ۳۰ تا ۶۰ گرم در روز است. مهم‌ترین عیب مصرف گلیسین ناراحتی‌های معده و حالت تهوع است که در بین افرادی که به مدت یک تا دو ماه مقدار ۶۰ گرم گلیسین در روز استفاده می‌کنند کاملاً شایع است. روش‌های به کار برده شده توسط محققان برای کاهش مشکلات، شروع درمان با دوزهای پایین (به عنوان مثال ۵ تا ۱۰ گرم در روز که در دو نوبت مصرف می‌شود) است که به تدریج و در طول چند هفته دوز دارو افزایش می‌یابد. همچنین مصرف این دارو پس از صرف غذا ممکن است در کاهش عوارض جانبی مؤثر باشد.

امگا ۳

امگا ۳ یک اسید چرب مهم در شکل‌گیری طبیعی مغز است (هم به صورت بیوشیمیایی و هم به صورت ساختاری). این اسید چرب دیواره‌های سلول را حفظ کرده اما بر دریافت‌کننده‌های دیواره‌های انتقال‌دهنده‌های عصبی مختلف تأثیر می‌گذارد (مولکول‌های پیام‌رسان بین سلول‌های مغزی که مشابه پیام‌رسان‌های آسیب‌دیده در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی است). انواع مختلف امگا ۳ ممانند ایکوزاپنتائوئیک اسید و دوکوزاهگزائنوئیک اسید وجود دارند. به طور کلی امگا ۳ جزء اسیدهای چرب غیراشباع است. آنها محافظ‌های عصبی هستند، این اسیدها آنتی اکسیدان بوده و می‌توانند از مرگ سلولی پیشگیری کنند. درمان با اسیدهای چرب غیر اشباع برای پیشگیری از ابتلا به اسکیزوفرنی در افراد مستعد ابتلا به این بیماری بسیار مناسب و مؤثر است. مصرف امگا ۳ عوارض جانبی کمی دارد، از مقبولیت عام برخوردار بوده، ارزان است و برای سلامتی مفید می‌باشد. استفاده از امگا ۳ به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای افراد در معرض ابتلا به اختلالات روانی مؤثر است. بعید است مصرف امگا ۳ در بهبود علائم اسکیزوفرنی مزمن مؤثر باشد اگرچه می‌تواند در رفع عوارض جانبی (مانند علائم اضافی) مفید باشد. دوز مؤثر این دارو ۱ تا ۴ گرم در روز (همراه با مصرف مکمل‌های دیگر) است. مغزیجات، دانه‌ها (به طور مثال بذر کتان)، ماهی سالمون و غذاهای دریایی منابع اسیدهای چرب غیراشباع هستند. توجه داشته باشید که هم مصرف کم ماهی یا عدم مصرف آن و هم مصرف مقادیر زیاد آن (بیش از ۵ مرتبه در هفته) باعث سایکوز شده در حالی که افرادی که مقادیر متعادل استفاده می‌کنند کمتر دچار علائم سایکوز می‌شوند.