تاثیر کاردرمانی بر علائم و نشانه های بیماران اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی بیماری عدم هماهنگی بین تفکر و پاسخ عاطفی است. اسکیزوفرنی معمولا علائمی همچون هذیان ، توهمات شنیداری، اختلال فکر، گفتار و پارانوئید دارد و بر اساس علائم و شدتی که دارد ممکن است بر عملکرد شغلی و اجتماعی فرد تاثیر گذارد.

مطالعات انجام شده ثابت کرده‌اند که کار درمانی یکی از عناصر مهم در درمان موفقیت آمیز اسکیزوفرنی و دیگر بیماری‌های شدید ذهنی است. علاوه  بر روانپزشکان، روانشناسان و مددکاران اجتماعی، کاردرمانی نیز در شرایط  کاری و اجتماعی به بیماران ذهنی کمک کرده و اعتماد به نفس و استقلال آنها را تقویت می‌کند. کاردرمانی به همراه دارو، آموزش مهارت‌ها و دیگر خدمات، به بیماران کمک می‌کند تا به جامعه برگردند.

کار درمانی با بیماران اسکیزوفرنی کار می‌کند و اعتماد به نفس، روابط اجتماعی، فعالیت‌های تفریحی را در آنها بهبود می‌بخشد. متخصصین ما در مرکز توانبخشی اعصاب و روان مژده با انجام کار درمانی بر روی بیماران اسکیزوفرنی، علائم آنها را کاهش داده و به بهبود آنها کمک می‌کنند. جهت دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶ تماس بگیرید.

بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی


بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی قادر نیستند نسبت به نیازها، محرک‌ها و موانع عکس العمل مناسب را نشان دهند.

ساختار اصلی شخصیتی بیماران اسکیزوفرنی دارای ویژگی‌های زیر است:

  • اعتماد به نفس پایین
  • اختلال در تفکر
  • عدم توانایی تعیین استاندارها و ارزش‌های شخصی
  • احساس طرد شدن، عدم امنیت، دوست داشته نشدن و نامطلوب بودن
  • ترس شدید از خصومت و دشمنی
  • دمدمی مزاجی
  • پرصحبتی بدون رساندن معنا و مفهوم

نیازهای عاطفی این بیماران عبارتند از:

  • مورد قبول واقع شدن و دوست داشته شدن
  • منحصر بفرد دانستن خود
  • داشتن روابط رضایت بخش با دیگران

کاردرمانی


کار درمانی تنها حرفه‌ای است که در تمام عمر بیمار به او کمک می‌کند تا از طریق انجام کارهای روزانه به صورت فعالیت‌های درمانی بتوانند کارهایی که می‌خواهند و نیاز دارند را انجام دهند (شغل‌ها). کاردرمان‌ها به افراد تمام سنین کمک می‌کنند تا سلامتیشان بهبود یافته و زندگی خوبی داشته باشند، و آسیب، بیماری و مشکلی برایشان پیش نیاید.
اقدامات رایج در کاردرمانی عبارتند از:

  • کمک به کودکان معلول برای حضور در مدارس و موقعیت‌های اجتماعی
  • کمک به افراد آسیب دیده برای بهبودی و کسب مجدد مهارت‌ها
  • حمایت از بزرگسالانی که دچار تغییرات فیزیکی و شناختی شده‌اند.

خدمات


خدمات کاردرمانی عبارتند از:

  • ارزیابی جامع از محل زندگی و دیگر محیط‌های زندگی بیماران (مانند محل کار، مدرسه)
  • یک ارزیابی فردی، که در طول آن بیمار، خانواده بیمار و متخصصین کار درمانی اهداف درمانی شخص را تعیین می‌کنند.
  • توصیه به استفاده از تجهیزات و آموزش نحوه استفاده از آنها
  • راهنمایی و آموزش به اعضای خانواده و درمانگران
  • مشارکت جهت افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزانه توسط بیمار و رسیدن به اهداف تعیین شده
  • ارزیابی نتایج برای اطمینان از دستیابی به اهداف ویا ایجاد تغییر در برنامه مشارکت

ویژگی رفتارهای مربوط به کاردرمانی عبارتند از:

  • اختلال در عملکرد: قضاوت نادرست، عدم وجود سازماندهی
  • خصومت: نگرش منفی، پرخاشگری
  • رفتار بچه‌گانه: عدم استقلال، درخواست کمک
  • جامعه گریزی: انتظار طرد شدن، کنار کشیدن
  • واکنش عاطفی آسیب شناختی: بی علاقگی، پاسخ‌های اغراق آمیز و نامناسب

کاربرد


کاربردهای خاص کاردرمانی عبارتند از:

  • رشد و توسعه روابط بین فردی
  • حمایت از بیمار برای شناخت خود به عنوان فردی دارای حقوق، نیازها، هویت شخصی و ارزش
  • بیمار باید احساس کند مورد قبول دیگران است، محیط باید او را قبول کند و او را همانطور که هست، بپذیرد.
  • هماهنگی با بیمار: تا جایی که نیاز است با بیمار آرام صحبت کنید و به آرامی با او حرکت کنید، با حرکت یا گفتار ناگهانی، بیمار را ناراحت نکنید.
  • به بیمار زمان کافی برای انجام کارهای لازم بدهید و به او کمک کنید تا آماده شود.
  • برقراری ارتباط را برای بیمار راحت سازید: از راه‌های غیر کلامی برای برقراری ارتباط استفاده کنید، سعی کنید هم سطح بیمار با او صحبت کنید و از لغاتی که خودش به کار می‌برد، استفاده کنید.
  • از زیاده‌گویی، رفتار مقتدرانه و طاقت فرسا بپرهیزید.
  • بیمار باید در هنگام تلاش برای کسب استقلال در انجام کارها، مورد حمایت و تشویق قرار گیرد.

متخصصین کار درمانی


متخصصین کار درمانی یک دیدگاه کلی دارند. یکی از ویژگی‌های دیدگاه آنها، تمرکز بر تطبیق محیط با بیمار است و بیمار بخش جدایی ناپذیر گروه درمان می‌باشد. یک متخصص کاردرمانی می‌تواند نقاط قوت و مشکلات زندگی بیمار، مانند لباس پوشیدن یا به خرید رفتن، را تشخیص دهد و به بیمار کمک کند تا راه حل‌های عملی برای انجام کارها پیدا کند. متخصصین با بیمار کار می‌کنند تا اهدافی را مشخص کنند که به بیمار کمک می‌کند با استفاده از روش‌های مختلف، تغییر محیط و استفاده از وسایل جدید، استقلال خود را به دست آورده و آن را افزایش دهد.

کاردرمانی در اسکیزوفرنی


افراد مبتلا به اسکیزوفرنی مشکلاتی در عملکردهای اجتماعی و شناختی، مراقبت از خود، علائم منفی باقی مانده برای فرد، درصد بالای بیکاری و محرومیت‌های اجتماعی دارند. هدف کار درمانی، درمان و توانبخشی افراد مبتلا به مشکلات ذهنی شدید است.
ثابت شده است که کار درمانی همراه با دارو می‌تواند علائم اسکیزوفرنی را کاهش دهد.

اهداف کاردرمانی برای بیماران اسکیزوفرنی عبارتند از:

  • بهبود ارتباط با دنیای واقعی
  • تقویت حدود خود فردی
  • فراهم کردن یک راه خروج برای خصومت
  • کاهش وابستگی
  • بالا بردن استانداردها و ارزش‌های بیمار
  • بهبود توانایی‌های حرکتی و ادراکی
  • بهبود مراقبت از خود

فعالیت‌های مناسب


فعالیت‌های مناسب فعالیت‌هایی هستند که فرصت‌ ایجاد رضایت واقعی یا ساختگی برای بیمار را فراهم کرده و با توجه به میزان بهبود بیمار بتواند نیازهای او را برآورده کند.

فعالیت‌های دهانی رضایت بخش مانند خوردن، گاز زدن، جویدن، فوت کردن و غیره. مثال:

  • آماده کردن و خوردن غذا
  • تماشا کردن و جمع آوری تصاویر غذا
  • فوت کردن حباب‌های صابون، باد کردن آدامس یا فوت کردن در ابزار موسیقی

فعالیت‌های کاری خوشنود کننده مانند مدیریت جایگزین‌های دفعی، فعالیت‌های نگهدارنده، و غیره. مثال:

  • باغبانی، آماده کردن خاک، گلکاری
  • شستن و تمیز کردن لباس‌ها، راهروها، ظرف‌ها، وسایل و غیره
  • جمع آوری زباله، خاکروبه و تمیز کردن جای پاها و غیره

فعالیت‌هایی که باعث افزایش هماهنگی حسی، ادراکی و حرکتی می‌شوند عبارتند از:

  • فعالیت‌های یکپارچه عضلات
  • دست زدن و راه رفتن موزون

فعالیت‌هایی که باعث استقلال بیمار می‌شوند و با بهبود بیمار، انجام این فعالیت‌ها متوقف می‌شود عبارتند از:

  • راهنمایی بیمار و کمک به او
  • عدم انتظار برنامه ریزی و آغاز کار توسط بیمار، اجتناب از اتخاذ تصمیمات فراتر از توانایی بیمار

فعالیت‌هایی که اعتماد به نفس، شناخت خود، حس ارزش فردی و استانداردهای ارزشی فرد را افزایش می‌دهند، عبارتند از:

  • ایجاد احساس هویت فردی: طرح پروژه‌های فردی برای استفاده شخص بیمار
  • افزایش رشد خود فرد: مراقبت از خود، ایجاد زیبایی فردی، اطمینان از تلاش موفقیت آمیز  فرد بر اساس توانایی‌های او
  • تشویق و احترام به احساسات و نظرات فرد در مورد فعالیت‌ها

فعالیت‌هایی که باعث آزادسازی مفید احساس خصومت می‌شوند عبارتند از:

  • استفاده از فعالیت‌های غیر پرخاشگرانه: با افزایش تحمل بیمار، انجام فعالیت‌های پرخاشگرانه مانند چکش کاری، کار با چوب.

فعالیت‌هایی که فرصت تست و تجربه واقعیت را فراهم می‌کنند مانند:

  • انجام فعالیت‌هایی که تماس با واقعیت را افزایش می‌دهند.
  • فعالیت‌هایی که فرصت هماهنگی با واقعیت را فراهم می‌کنند.

فعالیت‌هایی که به بیمار فرصت می‌دهند احساس تعلق داشتن را تجربه کند مانند:

  • به اشتراک گذاری احساسات و تجربیات مشترک
  • مشارکت در انجام فعالیت گروهی مفید

فعالیت‌هایی که فرصت تعامل اجتماعی برای بیمار فراهم می‌کنند مانند:

  • بیان سمبلیک احساسات
  • موفقیت‌هایی که منجر به بیان انتقادات مطلوب می‌شود.

افزایش داد و ستد مانند:

  • استفاده مشترک از وسایل
  • انجام کارها به طور نوبتی
  • کمک به دیگران
  • انجام پروژه‌های گروهی

ارزیابی چگونه انجام می‌شود؟


از پزشک خود بخواهید که شما را به یک متخصص کاردرمانی ارجاع دهد. همچنین می‌توانید به کلینیک محل خود مراجعه کنید.