گروه درمانی در بیماران اسکیزوفرنی: انواع،مزایا و مراحل

گروه درمانی، نوعی از روان درمانی است که در آن یک یا چند درمانگر با چندین فرد به صورت همزمان کار می‌کند. این نوع از درمان به صورت گسترده در مراکز مختلفی از قبیل مراکز درمانی خصوصی، بیمارستان‌ها، کلینیک‌های سلامت روان و انجمن‌های مختلف در دسترس می‌­باشد.

گروه درمانی و دارو درمانی به همراه یکدیگر، به خصوص در مورد بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، نتایج نسبتاً بهتری را نسبت به دارو درمانی صرف، به دنبال خواهند داشت. هنگامی که گروه درمانی بر طرح‌ها و برنامه‌ها، مشکلات و روابط موجود در زندگی واقعی و نیز قوانین و ارتباطات شغلی و اجتماعی متمرکز شود و با دارو درمانی و بررسی اثرات جانبی آنها یا برخی سرگرمی‌های عملی یا فعالیت‌های کاری همراه شود؛ احتمال کسب نتایج رضایت بخش و مثبت افزایش می ­یابد. این نوع گروه درمانی حمایت کننده، به ویژه می‌تواند در کاهش انزوای اجتماعی و افزایش واقعیت آزمایی سودمند باشد.

اگر شما به فکر روان درمانی هستید، چندین گزینه پیش روی شما است که یکی از آنها گروه درمانی است. بسته به اینکه ماهیت مشکل شما چیست، گروه درمانی می‌تواند یک انتخاب مناسب برای پرداختن به مشکل شما و ایجاد یک تغییر مثبت در زندگی شما ­باشد. گروه درمانی، می‌تواند در درمان اسکیزوفرنی بسیار موثر عمل کند. متخصصین ما در مرکز توانبخشی اعصاب و روان مژده می‌توانند در زمینه گروه درمانی و چگونگی اثر گذاری آن بر بیماری روانی شما، اطلاعات بیشتری را در اختیار شما بگذارند.

برای اطلاعات بیشتر یا تعیین نوبت می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۵ و ۰۲۱۷۶۲۵۳۴۶۶ تماس بگیرید.

اهداف


اهداف گروه درمانی عبارتند از:

  • کمک به بیماران برای شناخت رفتارهای نابهنجار
  • حل مشکلات عاطفی از طریق بازخورد و سپس ارتقا توانایی افراد در فایق آمدن بر مشکلات دشوار
  • فراهم آوردن محیط حمایت کننده برای شرکت کنندگان

مزایا


پیوستن به گروهی از افراد غریبه و ناآشنا ممکن است در ابتدا ترسناک به نظر برسد، اما گروه درمانی از محاسنی برخوردار می‌باشد که درمان فردی از آنها بی‌بهره است. در واقع روانشناسان می‌گویند اعضای گروه تقریباً همواره از اینکه تجربه گروهی تا چه اندازه می‌تواند فوق العاده باشد، شگفت زده می‌شوند.

گروه‌ها را می‌توان به عنوان یک شبکه حمایتی و محلی برای ابراز عقاید در نظر گرفت. اعضای دیگر گروه اغلب به شما کمک می‌کنند تا ایده‌هایی را برای بهبود بخشیدن یک شرایط دشوار یا چالش‌های زندگی ابراز کنید و خود را در طول مسیر پاسخگو و مسئول بدانید.

در اغلب موارد، صحبت کردن و گوش سپردن به دیگران می‌توانند به شما کمک کند تا مشکلات خود را بهتر و صحیح‌تر قضاوت کنید. بسیاری از افراد مشکلات مربوط به سلامت روان را تجربه می‌کنند اما تعداد کمی از آنها می‌توانند به راحتی در مورد مشکل خود با دیگران که به خوبی از این موضوع آگاه نیستند، سخن بگویند. در اغلب اوقات ممکن است شما احساس کنید تنها کسی هستید که با این مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنید، اما اینگونه نیست. شنیدن صحبت‌های دیگران در مورد آنچه تجربه کرده­ و پشت سر گذاشته­اند می­تواند موجب تسکین شما شود و به شما نشان دهد که تنها نیستید.

دیگر مزیت حائز اهمیت گروه درمانی، وجود تنوع در آن است. افراد، شخصیت­‌ها و پیش زمینه­‌های متفاوتی دارند و از زوایای مختلفی به شرایط می­‌نگرند. با مشاهده اینکه دیگر افراد چگونه مشکلات را از میان برمی‌دارند و تغییرات مثبت به وجود می‌آورند، شما می‌توانید طیف وسیعی از راهبردها را برای رویارویی با مشکلات خود کشف کنید.

چه کسانی نیازمند گروه درمانی هستند؟


بیمارانی با:

  • مشکلات ارتباطی
  • برخی ناهنجاری­‌های شخصیتی
  • اسکیزوفرنی 
  • افسردگی
  • اضطراب و آگروفوبیا (هراس از مکان­‌های شوغ) و اختلال وسواس فکری- عملی (OCD)
  • گروه‌های اختصاصی‌تر، مانند گروه داغدیدگی، زنانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته‌­اند.

اصول و مبانی درمان


اصول درمانی کلیدی­ که از خود سنجی‌های افرادی شرکت کننده در دوره‌­های گروه درمانی به دست آمده‌اند، عبارت است از:

  • القاء حس امیدواری: اعضای یک گروه در سطوح مختلفی از روند درمان قرار دارند. مشاهده افرادی که در حال غلبه بر مشکلشان هستند یا در حال بهبودی می‌باشند، به کسانی که در ابتدای روند درمان هستند، امیدواری می‌بخشد.
  • عمومیت: عضویت در گروهی از افراد که همگی تجربه یکسانی را پشت سر گذاشته‌اند به آنها کمک می‌کند که بدانند آنچه که تجربه کرده‌اند، عمومی است و آنها تنها نیستند.
  • تبادل اطلاعات: اعضای گروه­‌ها می‌توانند از طریق به اشتراک گذاشتن اطلاعات خود به یکدیگر کمک کنند.
  • نوع دوستی: اعضای گروه‌­ها می‌توانند نقاط قوت خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند و به دیگر اعضای گروه کمک کنند تا بتوانند عزت نفس و اعتماد به نفس خود را ارتقا دهند.
  • تکرار گروه اولیه خانواده به صورت اصلاح کننده: گروه درمان از برخی جهات بسیار مشابه یک خانواده است. در یک گروه، هر عضو می‌تواند در تجربیات کودکی که در شکل گیری شخصیت و رفتار او سهیم بوده‌اند، کنکاش کند. همچنین آنها می‌توانند بیاموزند که از رفتارهایی که در زندگی واقعی، مخرب و ناکارآمد هستند، دوری کنند.
  • گسترش تکنیک­‌های اجتماعی شدن: محیط گروه، محل بسیار مناسبی برای تمرین رفتارهای جدید است. این محیط امن و حمایت کننده است و به اعضای گروه اجازه می‌­دهد، بدون ترس از شکست، به آزمون و خطا بپردازند.
  • رفتار تقلیدی: اشخاص می‌توانند رفتار دیگر اعضای گروه را الگوی خود قرار دهند یا رفتار درمانگر را مشاهده و از آن تقلید کنند.
  • یادگیری بین فردی: اعضای گروه با تقابل و ارتباط با دیگر افراد و دریافت بازخورد از گروه و درمانگر، می‌توانند درک و شناخت بهتری از خود به دست آورند.
  • به هم پیوستگی گروهی: به دلیل آنکه اعضای گروه در راستای یک هدف با یکدیگر متحد شده‌اند، اعضای گروه احساس تعلق و مقبولیت خواهند داشت.
  • تخلیه هیجانی: به اشتراک گذاشتن تجربیات و احساسات با گروهی از اشخاص، می‌تواند به تسکین و کاهش درد، گناه و یا استرس کمک کند.
  • عوامل وجودی: هنگامی که در یک گروه فعالیت می‌کنید، گروه شما را حمایت و راهنمایی می‌کند، گروه درمانی به اعضای گروه کمک می‌کند تا دریابند که آنها در برابر زندگی، اعمال و انتخاب‌های خود، مسئول هستند.

گروه درمانی چگونه کار می­‌کند؟


گروه­‌ها می‌توانند به کوچکی سه یا چهار نفر باشند، اما جلسات گروه درمانی اغلب در حدود ۷ تا ۱۲ نفره هستند (اگرچه ممکن است شرکت کنندگان بیشتری نیز حضور داشته باشند). اعضای گروه معمولاً یک یا دوبار در هفته به مدت یک یا دو ساعت یکدیگر را ملاقات می‌کنند.

حداقل تعداد جلسات گروه درمانی معمولاً ۶ بار است اما جلسات یکساله معمول‌تر هستند. همچنین این جلسات می‌توانند باز یا بسته باشند. در جلسات باز، شرکت کنندگان جدید می‌توانند در هر زمانی در گروه پذیرفته شوند. در یک گروه بسته، تنها گروهی از اعضای اصلی برای شرکت در جلسه دعوت می‌شود.

در بسیاری از موارد، گروه در اتاقی گرد هم می‌آیند که صندلی‌ها در آن به صورت یک دایره بزرگ چیده شده­‌اند و هر یک از اعضا می‌توانند دیگر افراد گروه را ببینند. جلسه ممکن است با معرفی اعضای گروه توسط خودشان و توضیح علت حضورشان در گروه درمانی آغاز شود. اعضا ممکن است تجربیات و پیشرفت‌های خود از جلسه قبل تاکنون را شرح دهند.

شیوه­ دقیق اداره جلسات، بسیار به اهداف گروه و روش درمانگر بستگی دارد. برخی درمانگران ممکن است، شیوه گفتگوی آزاد را بیشتر پیش ببرند، در این روش هر یک از اعضا به طریقی که برایش مناسب تر است، در جلسه شرکت می‌کند.

اثرات مخالف


این موضوع بسیار بحث برانگیز است. مطالعات بیشتری باید صورت بگیرند که گروه درمانی را با دیگر درمان‌ها مقایسه کنند. گروه درمانی ضمن اینکه به برخی از افراد کمک می‌کند، می­‌تواند اثرات منفی بر برخی دیگر داشته باشد. برای مثال شدت یافتن علائم موجود و یا ظاهر شدن علائم جدید. دلایل شکست درمان می‌توانند متاثر از چندین عامل باشند؛ مثلاً ارتباط دشوار و نامناسب بین بیمار و درمانگر.

شواهد


بیش از نیمی از شواهد کیفی، با شرایط کنترل مختلف، اثرات اندکی از ارتقا نتایج کلی بیماران تحت گروه درمانی را نشان می‌دهند. کمتر از نیمی از شواهد کیفی نشان می‌دهند که روان درمانی گروهی ممکن است برای بهبود وابستگی دارویی مفید باشد.

هزینه


هزینه درمان، بسته به نوع درمان و احتمالاً موقعیت جغرافیایی شما در کشور، متفاوت است. معمولاً هزینه گروه درمانی، نصف هزینه درمان فردی می‌باشد.